Harika Gökçe Birgin Sanatın Yolculuğu için ”Kar Musikileri” yazısını yazdı.Kendisine teşekkür eder,yazısını okumanızı tavsiye ederiz.
Bir kış mevsimine daha giriyoruz.
Kar musikileri de geliyor kar taneleriyle.
Bu beyaz musiki,objelerle birlikte bütün sesleri de örtüyor.
İçimizin sesini de örter mi acep?..
Kendimizle yüzleşme adına bir döngü olsun kar taneleri…
Karıncanın hakkını gözetmediğimiz zamanlar adına,
Kırıp geçtiğimiz yüzler adına,
Bir türlü sevemediğimiz güzler adına…
Yahya Kemal Varşova’da;uzunca zaman durmaksızın
kar yağabilen bir coğrafyada;Kar Musikileri şiirini
yazmıştır.Şiirin son mısralarında kendini İstanbul’da
buluvermiştir:Bu,İstanbul’u özleyişin bir ifadesidir.
Karlı bir gecede,durmadan yağan kar taneleri
arasında, biraz durmaya/hissetmeye ihtiyacımız
var:Belki dinginlik verir bu duruş,bu duyuş bize.
Biz de kağıdımızı kalemimizi alıp, bir kar musikisi
yazabiliriz ömrümüz adına:
Bestemizden;
acılar geçer.Kanayan yaralar geçer.
Ümitler ve
bekleyişler geçer..
Hiçbir şeyi ve hiçkimseyi
beklemeyişler de geçer kimbilir?..
Önemli olan nerede son mısraya uyanacağımızdır:
Uyandığımız yer, bizi bize anlatacak bir farkındalık; bir
rehabilite imkanı sunacaktır.
İçsel öngörümüzü artırmalıyız.Yok sandığımız
hislerimizi, isteklerimizi varsa itiraf edebilmeliyiz
kendimize.
Kendimizle dürüstçe ve dostça bir yüzleşme ile
gerekiyorsa bir
onarımdan geçebilmeliyiz…
Şiire,resime, müziğe kısacası bir sanat dalına
tutunalım.Çocuklarımızı da tutunduralım.
Belki onlara;
yapabileceğimiz en büyük iyilik budur.
Bu belki herkes için kolay olmayacaktır.
Ancak
yarınlar için; yapay zekalar, her işi halledebilen
robotlar zaman diliminde, insanlar sanatla; kalbini
koyduğu/hissedeceği şeylerle/ kendi cevherini
yaşayacak,hissedecek
ve
bulacaktır.
Harika Gökçe Birgin
