Rönesans Adamı Leonardo-Hilal Erden

Arkeolog Hilal Erden Sanatın Yolculuğu için ”Rönesans Adamı Leonardo ” yazısını yazdı.Okumanızı tavsiye ederiz.

Leonardo’nun Resim Üzerine Tezleri

19. yüzyıla dek Leonardo’nun kuramsal düşüncelerinin aktarımında temel araç oldu.Günümüze Leonardo tarafından bitirilmiş bir tez kalmadıysa da (Resim Üzerine Tezler olarak bilinen kitap,16. yüzyılda öğrencisi Francesco Melzi tarafından hazırlanan bir derlemedir) içindeki materyal doğrudan kendi defterlerinden kopyalandığından Leonardo’nun öğretisine sadıktır.Tezler resmin,heykel,şiir,müzik gibi sanatlara üstünlüğü üzerine bir tartışma(paragone) ile başlar;bu kısımda Leonardo resim ilmi saydığı şeyin ilkelerini belirtir.Bunun ardından tezlerinde ressamlara bir dizi yönerge sunar,bu yönergelerde doğanın başlıca rehber olduğunun önemle altını çizer.Ardından orantı,hareket,ifade üzerine odaklanarak,öykü anlatımının temel prensiplerine hafif bir dokunuşla insan bedenini tartışır,bu bölümü kumaş üzerine gözlemlerle bitirir.Bu bölüm Leonardo’nun renk ve havadan perspektif üzerine fikirlerini ortaya koymakla kalkmaz,ağaçların,bulutların,ufkun nasıl betimleneceğine dair talimatlar da içerir.Resim Üzerine Tezler,resim ilminin temel ilkelerini oluşturan doğa”yasaları”nı anlamak,ressamlara bu ilkeler doğrultusunda doğal dünyayı yeniden oluşturmayı öğretmek görevini gerçekleştirmek için Leonardo’nun olağanüstü zihninin nasıl çalıştığını gösterir.

LEONARDO da vinci

CHIAROSCURO & SFUMATO

Chiaroscuro(sözcük anlamıyla ”ışık-karanlık”)resimlerde üç boyutlu form illüzyonu yaratmak amacıyla ışıklı alanlardan karanlık gölgelere geçişi tanımlar.Sfumato veya ”dumanlı” ise Leonardo’nun geliştirdiği ışıktan karanlığa özel bir yetkinlikle geçiş tekniğidir.Leonardo ışık ve karanlığın ”sınırlar,bordürler olmadan,duman gibi”birleşmesi gerektiğini yazıyordu.Daha sonraları Galileo,sfumato’yu”resimlerin kuvvetli ama rahat biçimde yumuşak ve yuvarlak görünmesi” ile bir tonu diğeriyle incelikle karıştırma tekniği olarak tanımlayacaktı.Leonardo,1490’lardaki optik çalışmalarında,nesnelerin üzerine ışığın düşmesi ile oluşan ton geçişlerini etraflıca incelemişti.Yağlıboya kullanımı sayesinde,ışıklı vurgulardan gölgeye doğru sezdirmeden geçişlerle yapılan incelikli atmosferik sfumato efektlerini,Azize Anna,Meryem ve Çocuk İsa resminde görüyoruz.

LEONARDO

Cecilia Gallerani (Erminli Kadın)

PORTRE RESSAMLIĞI

Leonardo,yalnızca birkaç portre çizdi;yine de hepsi son derece özgün,hepsinin portre türünün gelişimine derinden etkisi var.Bu portrelerden yalnızca birinde,Bir Müzisyen Portresi’nde,bir erkek model vücut.Isabella d’Este,Mantua Markizi’nde Markiz Isabella,profilden poz vermek için boynunu çevirmiş,figürün dörtte üçü görünüyor.Bu, en yüksek makamdaki birine uygun bir poz;sonuçta resim de mesafeli,idealize bir imge oluşmuş.Leonardo bitirme sözü verse de son halini teslim etmemiş,bu da bu formattan hoşnut olmadığına işaret ediyor.Floransalı burjuva kadın portrelerinden Ginevra de’Benci ve Mona Lisa modelin tam yüzünü gösteriyor.

LEO

La belle Ferronière

MONA LİSA

Batı sanatında belki de en çok taklit edilen ve belki de en çok dalga geçilen Mona Lisa,Leonardo’nun ve genel olarak Rönesans resmi dehasına ikonik bir örnek oluşturur.Artık modelin,Floransalı ipek taciri Francesco del Giocondo’nun eşi Lisa Gherardini olduğunda neredeyse bir fikir birliği var.Leonardo bu eseri hamisine sunamamıştı.Resme yaklaşık 1503 yılında başlamıştı,öldüğünde portre hala Leonardo’daydı.Leonardo kadının yüz özelliklerini ele alırken ”zihinsel harekete”verdiği önemi gösterir.Portrenin her veçhesindeki üstü örtük canlılık,Mona Lisa’ya benzersiz ününü kazandıran gizem hissini teşvik eder.

MONALİSA

Mona Lisa

KAYNAKÇA: 30 SANİYEDE LEONARDO DA VİNCİ (EDİTÖR:Marina Wallace)

You may also like...

Your email will not be published. Name and Email fields are required