Özlem Avcı Sanatın Yolculuğu sitesi için ”Satır Araları” yazısını yazdı.Kendisine teşekkür eder, yazısını okumanızı tavsiye ederiz.
Bambaşka dünyalarda kendimizi bulabilmenin adıdır roman okumak . Yazarın yaşadığı dönem boyunca kazandığı tecrübe , birikimler ve okuduğu kitaplardaki karakterlerin hayal gücüne etkisiyle yazılan bir roman biz okurların hayatlarına da tecrübe ve hayalgücü katıyor.
Okuyabilenin hafızasında öyle izler bırakıyor ki ,milyonlarca satır arasından en özeli bir gün bir yerde hayatımızda rolünü oynuyor.
Steinbeck’in ‘Bitmeyen Kavga’sı ile devrimci bir birey olup, Yaşar Kemal’in İnce Memediyle coşkulanıyor duygularımız.. Bihruz Bey’iyle dalga geçiyoruz Recâizâde Mahmut Araba Sevdasi romanının..
Bazılarında ise bu yazar beni nerden tanıyor diyerek,hakiki yaşanmışlıktan beslenen satır aralarının altını çiziyoruz.
Kimi zaman aşkın varoluşuna tebessümle baktıran,kimi zaman ise ardı ardına gözyaşlarını sıralatan aşk hikayesiyle Çalıkuşu romanını anımsıyorum. Hafızamda ilk elime alışım ve bitirişim arasındaki süre zarfının kısalığı yer edinmiş muhteşem hikayesi dışında..Reşat Nuri Güntekin’in kaleminden yüreğime dokunan ise,Feride’nin Kamran a yazdığı veda mektubu oluyor.
Yolun açık olsun…
Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.
Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince;
“yolun açık olsun”
Bir dua niteliği kazandı.
Kalbim barıştı seninle böylece
Herkes ettiğini bulur; ben de, sen de…
Bu hep böyle.
Ne çıkar ben bir kapıyı açsam…
Açmasam ne çıkar?… Çarpıp gitsem?
Ardındaki odalar çoktan yitmiş,
Kapılar yansa, ne çıkar…
Benim şu hayatta yaptığım en iyi ikinci iş;
-ki beni bilirsin kendimle ilgili çok hoş düşüncelerim yoktur
Benim şu hayatta yaptığım en akıllıca iş;
Oltamın ucuna, uçurtma takıp
Gökyüzü avlamaktır.
Benim şu hayatta yaptığım en iyi sonuncu iş;
Kafamı duvarlara çarpıp çarpıp,
nihayet anlamaktır.
Diyeceğim o ki;
Kan revan bir ahmaklıktır…
Benim şu hayatta yaptığım en iyi üçüncü iş.
Ne çıkar sarsan yaramı?
Sarmasan, öldürsen ne çıkar…
Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi.
Nefes olsan, ne çıkar…
Benim şu hayatta yaptığım en berbat doksan sekizinci iş;
Almak seni. Çoğaltmak. Kendime katmaktır…
Benim şu hayatta yaptığım en berbat doksan dokuzuncu iş;
Tutup seni düşlerime yakıştırmaktır…
Ne çıkar rüyalarıma girsen?..
Rüyalarımdan gitsen ne çıkar?
Ben çoktan ağlamışım gözlerimi…
Görmüyorum artık seni;
sen var olsan ne çıkar, olmasan ne çıkar.
Özlem Avcı
