Tiziano Vecellio kimdir?

  • Tiziano Vecellio 1477 ya da 1488te Pieve di Cadorede doğmuş, 27 Ağustos 1576da venedikte ölmüştür.
  • Venedik resminin büyük ustalarından biri olup giorgioninin çığır açan çalışmalarını tamamlamak ona nasip olmuştur.
  • Ancak tiziano sadece giorgionenin resimlerini tamamlayan bir sanatçı değil aksine bütün rönesans resminin ruhuna uygun eserler veren büyük bir ustadır.
  • Yaklaşık bir yüzyıl boyunca yapmış olduğu çalışmalar ve ortaya koyduğu eserler kesinlikle bir tesadüf ürünü değildir.
  • Bir sanatçı için gerekli olan bütün nitelikler yani mükemmel bir kabiliyet, sonsuz çalışma gücü ve üretim için uzun bir olgunluk devri tizianonun şahsında toplanmıştı.
  • Şayet tizianonun 1477′de doğduğu kesinse giorgione ile aynı yaşlardaydı ve onun yanında pek çok şey öğrenmişti.
  • Buna mukabil ölüm yılı olan 1576′ya kadar hemen hemen 100 yıllık bir ömür içerisinde sanatsal bir olgunluk yaşamış ve bu haliyle bir yüzyıl boyunca pek çok esere imza atmıştır.
  • Tizanonun eserleri onun şahsiyetinden ve özellikle de zengin romanik sanatının görkemli devri olan ve cintoecento olarak nitelendirilen 15.yüzyılda oynadığı sosyal rolden ayrı olarak görülmemelidir.
  • Şayet bu ressamın Pieve di Cadorenin bir dağ köyünde doğduğu ve 10 yaşındayken resim öğrenme amacıyla bellinin yanına gönderildiği düşünülürse onun resim sanatındaki yeri etkisinin benzerliği dahada iyi anlaşılabilir.
  • O bir yüzyıl boyunca sadece bir ressam olarak yaşamamış aynı zamanda sosyal sınırları daha önce görülmemiş bir şekilde aşmayı da başarmıştır.
  • Nitekim 1516da venedikin figür ressamı olarak ilan edildiğinde toplumun bütün tabakaları olan burjuva, kilise ve aslillerin aradığı ve reddettiği bir portre sanatçısı olmuştur.
  • Son olarakta imparator V.karl tarafından saray ressamlığına getirilmiş ve imparatorun gözdesi olmuştur.
  • İlerleyen yaşına rağmen birkaç atölyede birden çalışmak onu yıpratmamıştır, rütbesi ve resim yeteneği onu resmin prensliğine yükseltmiştir.
  • Resim sanatındaki etkisi aradan yüzyıllar geçmesine rağmen kaybolmamıştır, öyleki 19.yüzyıl sanatçılarından viyanalı maccart, münihli lembah ya da stuq bu tür bir rol elde edebilmek için tizianoyu kendilerine örnek almışlardır.
  • Tiziano önce mozaik sanatçısı sebastiano zuccato sonra gentile bellini ve hepsinden önemlisi giovanni bellini gibi ustaların öğrencisi olmuştur.
  • Bir ara giorgione ile birlikte bellinin atölyesinde beraber eğitim görmüştür.
  • 1504e kadar burada kalmış ve bazı eserler onun elinden bellini imzasıyla çıkmıştır.
  • Bellinin tanrıların şöleni adlı eseri bilindiği üzere onun tarafından değiştirilmiştir.
  • 1508den önce giorgone ile birlikte venedikteki alman ticaret binasının freskolarının yapımında birlikte çalışmışlardır; fakat bu freskolardan sadecce küçük bir bölüm ve çok az bir gravür parçası bugün yerinde görülebilmektedir.
  • Tiziano 1515te giorgonenin atölyesinde çalışmış ve onun ani ölümü üzerine resimlerini tamamlaması uygun görülmüştür.
  • Muhtemelen giorgonenin kırda konser adlı esirinde elinde sürahi olan nünfe figürü onun elinden çıkmış olmalıdır.
  • Tiziano resim yaşamı boyunca çok çabuk olgunlaşmış ve kısa sürede hocalarını geride bırakmıştır.
  • Palma ildecio olarakta bilinen  jacobo negreto gibi genç ressamlar belinin öğrencisi ve giorgonenin stilini benimsimiş olmalarına rağmen daha sonra tizianonun öğrencisi olmuşlardır.
  • Uzun süre bir arada çalışmalarına rağmen tiziano giorgonenin sır dolu ve içinden çıkılamaz haldeki resim yapma düşüncesini sürdürmemiştir.
  • Bu durum onun dünyevi aşk ve ilahi aşk adlı eserinde açıkça görülmektedir.
  • Sanatçının 1500 ile 1518 yılları arasındaki ilk devir eserlerine bakıldığında sanatçının bellini ve giorgoneye olan yakınlığı rahatlıkla gözlenebilmektedir.
  • Çingene madonnası ve kilise madonnası adlı eserleri bu ilk dönemdeki stilinin delilleri olarak kabul edilir.
  • Fakat bu durum sanatçının tamamen yeni tarzda ve oldukça hareketli ve hatta erken bir proto barok hissi uyandıran kompozisyonlarını gözardı etmemekte aksine vücudun gerçekten belli olan konturları doğanın ince verilişi ve özelliklede ağaç yapraklarının boyanma şekli hemen dikkati çekmektedir.
  • Bu sebepledirki sanatçının boyama tekniği ve renk işlenişini sağlık biçimi hakkında farklı şeyler söylemek mümkündür.
  • Nitekim giorgonede geçişlerde konturların yumuşaklığı son derece açık bir şekilde hissedilirken tizianoda bu durum son derece farklıdır.
  • Yumuşak bir boya sürme ve macun çeker gibi renkleri yan yana yerleştirme düşüncesi resim sanatında terminus tekniği olarak ifade edilmiştir.
  • Önce velasquezde sonrada trengrantta ve daha güçlü olarak franshalsda bulacağımız bu boyama yöntemi genellikle tizianonun son eserlerinde örneğin madridde bulunan kendi portresinde veya münihte bulunan dikenli taç adlı tablosunda vaktinden önce keşfedilip uygulamış olduğu görülmektedir.
  • Bu yöntem her ne kadar uygun düşmesede kısmen karşılaştırıldığında endrasyonis boyama tarzındaki gibi büyüleyicidir.
  • Bu boyama yöntemindeki fevkalede canlı etkileşim doğrudan konturların belirsizliğiyle oluşmaktadır.
  • Öyleki itinalı bir şekilde ele alnmış formların, figürlerin sınırlarını anlayabilmek için hiçbir çizgi fazlaca takip edilemez.
  • Bütün bu gelişmeler ışığında leonardonun monalisada uyguladığı özenle modelize etme ya da kalıplaştırma yöntemi yerine şimdi derin sınırları görülmesede vücudu ortaya koyan çizgisiz bir boyama yöntemi görülmektedir. kısaca leonardo sukumato tekniği ile resimde neyi elde etmişse tizanoda ışık ve rengin aynı ölçüde ve aynı anda parlayan yumuşak bir renk geçişi yaparak aynı şeyi elde etmiştir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir